Nereden başlayalım?

Uzun zamandır neden bu köşeden uzak kaldığımdan mı?

Yok. Hiç önemli değil.

Öyle gerekti yazmadım, yazamadım.

Kaldı ki uzaktan Bursaspor yazmak da pek kolay değil.

Madem, Antalya’dan kalkıp soluğu Isparta’da aldık ve çıplak gözle izledik o halde birkaç satır karalayalım.

Basın tribününde hepsi benim jenerasyondan Ispartalı gazetecilerin daha maç başlamadan Bursaspor’u galip ilan ettiği, taraftarının yüksek bilet fiyatlarından (misafire 650 lira) maça ilgi göstermediği tribüne gelenlerin de 1.000 Bursaspor taraftarının seyrettiği bir ortamda buldum bir anda kendimi…

Maç öncesi yağış olmayan Isparta’da; “maçın başlamasına çok az zaman kala yağmaya başlayan yağmur Bursaspor’a dezavantaj olacaktır” düşüncesiyle canımı sıkarken; çok geçmeden sahada ortaya koyulan futbolla da bu kez endişem tavan yaptı!

YOK ÖYLE ARMUT PİŞ AĞZIMA DÜŞ!

Rakibe baskı kuramayan, savruk, iştahsız yeşil beyazlılar, tartışmalı bir penaltı kararıyla öne geçtiğinde dakikalar 32’yi göstermiş, ama devamı gelirin ışığını da yakmamıştı.

Tamam, rakipler, “karşısında Bursaspor olunca bir başka motive oluyor” diyoruz da Timsah’taki motivasyon eksikliği nedir böyle? Bunu anlayan beri gelsin.

Uzatmayacağım.

Isparta'da gördüm ki, bu ligde şampiyon olmak Bursaspor için o kadar kolay olmayacak!

Şampiyonluk yarışındaki rakiplerinin kazandığı haftada Isparta’da bırakılan 2 puan ileride çok aranacak, şimdiden söyleyebilirim.

Dedim ya, çok uzatmayacağım.

Dönüş yolunda iki arada bir derede yazıyorum üstelik…

Bitirirken şunları söyleyeyim:

Mustafa Er’in işi çok zor.

Ne var ki, yaşanan kayıp sonrası asıl gelecek haftalarda yaşanabilecek olası puan kayıpları sonrası Başkan Enes Çelik ve yönetiminin işi daha da zor olacak!..

Taraftara ise sabır diliyorum.

Onlar, bu şampiyonluk savaşının en önemli askerleri ve kazanmayı en çok hak edenleri…